فرا رسیدن بعثت پیامبر گرامی اسلام
حضرت محمد مصطفی ( ص )
بر آقا امام زمان
و
عموم شیعیان مبارک باد
و شعر زیبایی از مرحوم آقاسی :
در عدم بوديم مستور وجود
تا محبت پرده ما را گشود
بود تنها حضرت پروردگار
خواست تا خود را ببيند آشكار
آفريد آيينه اي در خرد خويش
داد او را سينه اي در خورد خويش
سينه اي سيناتر ازطور كليم
نام آن آيينه را احمد نهاد
گام او را بر خطي ممتد نهاد
كردآنگه سينه اش را صيقلي
تاشود طور تجلي منجلي
ديد در آيينه ذات كبريا
فاش كنت كنزا مخفيا
گفت اين عين تجلاي من است
جام او سر مست صهباي من است
چشم احمدباده گردان من است
رهنماي رهنوردان من است
خاک را با خون دل گل ساختيم
خون دل خورديم زگل دل ساختيم
زين سبب دل محرم راز من است
پرده عشاق دمساز من است
عاشقان را بي خيالي خوشتر است
نغمه از ني هاي خالي خوشتر است
عشق بازان لاابالي تر به پيش
تا جواب آيد آيد سوالي تر به پيش
زخمه ام در جستجوي تارهاست
زين سبب هر گوشه بر پا دارهاست
تار گر بينم شور بر پا ميکنم
موسي آيد طور بر پا ميکنم
آب اتشناک دارم در صبو
باده اي سوزان ولي بي رنگ و بو
هرکسي نوشد دگرگون ميشود
ليلي اينجا همچو مجنون ميشود
هر کسي نوشد چنان آتش شود
اهل دل گردد ولي سرکش شود
هر کسي نوشد سليماني کند
آنچه ميدانيم و ميداني کند
مي تراود اسم اعظم از لبش
ميرسد با اذن ما بر مطلبش
باده ما باده انگور نيست
شهد ما در لانه زنبور نيست
بيخود از خود شو خداوندي مکن
با خداوند جهان رندي مکن
محرم ما را پريشاني مباد
مهر ما محتاج پيشاني مباد
اي نمازآگين پس از هفتادسال
کو تحول کو طرب کو شور و حال
كس سزد خاموش و بي وجد و طرب
بر لب دريا بميري تشنه لب
آستين شوق را بالا بزن
دست دل بر دامن دريا بزن
جرعه اي از جام آگاهي بزن
مست شو فرياد انا الحقي بزن
دست ساقي چون سر خم را گشود
جز محمد هيچ كس آنجا نبود
جام آن آيينه را سيراب كرد
وز جمالش خويش را بيتاب كرد
موج زلف مصطفي را تاب داد
ذوالفقار غيرتش را آب داد
در پي احمد علي آمد پديد
در كف اوبود ميزان و حديد
بولعجب بين روح حق را در دو جسم
هر دو يك معنا وليكن در دو اسم
در حقيقت هر دويك آيينه اند
يك زبان و يك دل و يك سينه اند
امام سجاد ( ع ) در روايتى مفصل به آثار سوء گناهان به اين صورت اشاره
مى فرمايند :
گناهانى كه نعمت ها را تغيير مى دهند : تجاوز به حقوق مردم ، كناره گرفتن از عادت
خير ، از بين رفتن نيكى به مردم ، كفران نعمت ، ترك شكر .
گناهانى كه موجب ندامت و حسرت است : قتل نفس ، ترك صله ى رحم ،
واگذاشتن نماز تا از دست رفتن وقت ، ترك وصيت ، باز نگرداندن حقوق مالى مردم ،
منع زكات تا رسيدن مرگ و لال شدن زبان .
گناهانى كه باعث زوال نعمت است : عصيان عارف به ستم ، تعدى به مردم ، استهزاء
افراد ، خوار نمودن انسانها .
گناهانى كه نعمت ها را دفع مى كند و نمى گذارد به انسان برسد : اظهار احتياج ،
خواب ثلث اول شب تا از دست رفتن نماز ، خواب صبح تا ضايع شدن نماز ، كوچك
شمردن نعمت ، شكايت از حضرت حق .
گناهانى كه باعث پرده درى است : شرابخوارى ، قمار بازى ، دلقك بازى ، كار لغو ،
شوخى ، گفتن عيوب مردم ، همنشينى با مى خواران .
گناهانى كه سبب نزول بلا و حادثه است : نرسيدن به داد اندوهگين ، ترك يارى
ستمديده ، ضايع كردن امر به معروف و نهى از منكر .
گناهانى كه موجب پيروزى دشمنان است : ظلم آشكار ، اظهار معاصى ، مباح شمردن
حرام ، سرپيچى از خوبان ، اطاعت از بدكاران .
گناهانى كه باعث مرگ زودرس است : قطع رحم ، سوگند دروغ ، گفتار كذب ، زنا ،
بستن راه مسلمين ، ادعاى امامت به ناحق .
گناهانى كه سبب قطع اميد است : يأس از رحمت ، نااميدى شديد از لطف خدا ، تكيه
بر غير حق ، تكذيب وعده ى پروردگار .
گناهانى كه موجب تاريكى هواست : سحر و كهانت ، ايمان به تأثير ستارگان ، تكذيب
قدر ، عقوق والدين .
گناهانى كه علت برداشته شدن پرده ى حرمت است : وام گرفتن به نيت پس ندادن ،
اسراف در خرج ، بخل بر زن و فرزند و ارحام ، بداخلاقى ، كم صبرى ، به كار گرفتن بى
حوصلگى ، خود را به تنبلى زدن ، سبك شمردن اهل دين .
گناهانى كه مورث رد شدن دعاست : نيت بد ، زشتى باطن ، دورويى با برادران دينى ،باور نداشتن به اجابت دعا ، به تأخير انداختن نماز تا از بين رفتن وقت ، ترك تقرب به حق با روى گرداندن از كار خير و صدقه ، ناسزا گفتن و فحش در كلام .
گناهانى كه سبب حبس باران مى شود : ستم قاضيان در احكام ، شهادت ناحق ، كتمان شهادت ، منع زكات و قرض ، سنگدلى نسبت به نيازمندان و تهيدستان ، ستم بر يتيم و
نيازمند ، راندن سائل ، و رد كردن تهيدست در شب تار(1) .
حضرت علی (عليه السلام) در رابطه با گناهان مى فرمايند :
لَو لَمْ يَتَوَعَّدِ اللهُ عَلى مَعْصِيَتِهِ لَكَانَ يَجِبُ اَنْ لاَ يُعْصى شُكْراً لِنِعَمِهِ(2) .
اگر خداوند بر عصيان بندگانش نسبت به خود وعده ى عذاب نداده بود ، هر آينه واجب
بود به خاطر شكر نعمتهايش معصيت نشود !
بنابراين بياييد از باب تقدير و تشكر از نعمتهاى حضرت حق ، كه احدى را قدرت
شمارش آن نيست ، از هرگونه معصيت و گناهى خوددارى كنيم ، و نسبت به گذشته ى
زشت خود ، در مقام عذرخواهى و توبه و ندامت برآييم ، كه اينگونه حركت باعث
مغفرت و رحمت ، و غرق شدن در لطف و عنايت حضرت محبوب است .
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1 ـ معانى الاخبار : 270 ، باب معنى الذنوب التى تغير النعم ، حديث 2 ; وسائل الشيعه : 16 / 281 ، باب 41 ، حديث 21556 ; بحار الأنوار : 70 / 375 ، باب 138 ، حديث 12 .
2 ـ نهج البلاغه : 842 ، حكمت 290 ; بحار الأنوار : 70 / 364 ، باب 137 ، حديث 96 .
